Вестник ToU
Экономическая серия
search Найти
ӨҢІРЛІК ДАМУДАҒЫ ЖОБАЛЫҚ БАСҚАРУДЫҢ РӨЛІ
Аннотация
Мақалада Қазақстан Республикасында өңірлерді дамыту бағдарламаларын іске асыру кезінде жобалық басқаруды қолдану ерекшеліктері қарастырылады. Мемлекеттік міндеттер күрделене түскен сайын және ведомствоаралық үйлестіру ұлғайған сайын көптеген дамыған елдер мемлекеттік басқару қажеттіліктеріне жобалық тәсілді бейімдей бастады. Бұл үрдіс Қазақстанда жобалық басқарудың ұлттық жүйесінің қалыптасуына және билік органдарында жобалық кеңселердің белсенді енгізілуіне әкелді. Тақырыптың өзектілігі мемлекеттік басқарудың тиімділігін және аймақтық бағдарламалардың нәтижелілігін арттыру қажеттілігімен байланысты. Зерттеудің мақсаты - аймақтық даму жүйесінде жобалық басқару құралдарын қолданудың рөлі мен практикалық артықшылықтарын анықтау. Зерттеу барысында нормативтік-құқықтық базаны талдау, мемлекеттік бағдарламаларды іске асыру практикасын салыстырмалы талдау және жалпылау әдістері қолданылды. Жергілікті атқарушы органдардың қызметіне жобалық басқаруды енгізудің негізгі тәсілдері қарастырылды. Зерттеу нәтижелері жобалық тәсілді қолдану тиімдірек жоспарлауға, ресурстарды бөлуге, мерзімдерді бақылауға және облысты дамыту бағдарламаларының нысаналы индикаторларына қол жеткізуге ықпал ететінін көрсетеді. Сонымен қатар, жобалық басқару бағдарламаларды іске асыру процестерінің ашықтығын арттырады және ведомствоаралық үйлестіруді күшейтеді. Жобалық басқаруды енгізу өңірлік саясатты іске асыру тиімділігін арттырудың және Қазақстан облыстарының орнықты әлеуметтік-экономикалық дамуының маңызды құралы болып табылады деген қорытындыға келді.
Автор
А.Б.Тулаганов¹, *А.М.Атенова², Ж.М.Бұлақбай3, Т.И.Исахметов4, К.К.Байгабулова5
DOI
https://doi.org/10.48081/BGQF2197
Ключевые слова
жобалық басқару, мемлекет, саясат, өңір, жобалық офис, бағдарлама
Год
2026
Номер
Выпуск 2
Посмотреть статью Посмотреть журнал
COMPONENTS OF HEALTH TOURISM: A BIBLIOMETRIC ANALYSIS
Аннотация
The conducted research is devoted to bibliometric analysis of academic literature, issues of health tourism. In the course of the research the main directions, key terms, popular countries carrying out therapeutic tourism, leading journals and authors, countries publishing scientific articles on the research topic were identified, bibliometric analysis of the structure of academic publications reflecting current trends in the field of tourism, wellness and other topics related to sustainability, globalization and economy was carried out. The scientific significance lies in the possibility of using the results obtained in the expansion of theoretical concepts in the development of new approaches to the study of health and wellness tourism. On the basis of the analysis, keywords and co-authorship of research, highlighting clusters, authors and journals in the study area are identified. The methodology is based on the Scopus database and their analysis through VOSviewer software, which allowed visualization and cluster analysis, building networks of keywords and their co-authorship. In the process of analysis, a keyword map was constructed to identify links and structure research topics, cluster analysis, ranking was performed to identify topic areas. On the basis of bibliometric analysis, an assessment of publication activity in the direction of health and wellness tourism was carried out, the dynamics of changes in key topics by year, by key journals and main authors was analyzed. The main contribution is the systematization of academic publications of the Scopus database, the allocation of priority research areas. The practical significance of this study lies in the potential application of the obtained data in the development strategy of health tourism.
Автор
K.A. Omarova
K.P. Mussina
B.N. Zhabytay
O.V.Podsukhina
Zh.M. Akimov
DOI
https://doi.org/10.48081/BGQF2192
Ключевые слова
health tourism, medical tourism, cluster, term, authors, research.
Год
2026
Номер
Выпуск 2
Посмотреть статью Посмотреть журнал
ҚАЗАҚСТАН ТУРИЗМІНЕ МАРКЕТИНГТІК ҚЫЗМЕТТІҢ ФАКТОРЛЫҚ ӘСЕРІН ТАЛДАУ
Аннотация
Бұл мақалада туризмнің дамуына әсер етіп отырған туристік сала қызметтерінің жалпы Қазақстан туризміндегі даму жағдайы мен туристерді тартудағы маркетингтік қызметтің әсеріне зерттеу жүргізілді. Зерттеу барысында он жылдағы туристердің ағыны мен оларға ұсынылған қызметтерден түскен түсім және маркетингтік қызметке жұмсалған шығын көрсеткіштеріне талдау жасалынды. Талдау барысында әртүрлі ғылыми әдістер пайдаланылды. Атап айтқанда туристердің ағынының өсімі мен маркетингтік қызметке жұмсалған шығын өсімінің арасындағы байланысты анықтауда статистикалық талдау және туристердің ағыны мен көрсетілген қызмет түсімі мен маркетингтік қызметтің көрсетуге кеткен шығын арасындағы факторлық талдауда математикалық үлгілеудің көпмүшелі сызықтық талдау және тағы басқа әдістер пайдаланылды. Зерттеу нәтижесінде туристік саланың дамуында маңызды рөл атқаратын маркетингтік қызметті жүзеге асырудағы, оның ішінде нарықты зерттеу, жарнама құралдарын пайдалануға жұмсалатын қаржы он жылдың ішінде тұрақты деңгейде болмаған және ол туристердің тартымдылығын арттыруда, сәйкесінше туристерден түсетін түсімнің де артуына оң нәтижесін бермегені анықталды. Зерттеу барысында туристердің ағынына маркетингтік қызметтер оң нәтиже берсе, туристердің санының тізбекті он жылдағы өсімін екі есеге арттыруға болатыны және сәйкесінше түсімді екі есеге арттыруға болатыны негізделді. Дегенмен, талдау барысында маркетингтік қызметке кеткен шығындар көлемі кейбір жылдары (2019 жылы және 2021жылы) 3 есе жоғары болғанымен, туристік сала қызметіне оң нәтиже бермеген. Авторлармен маркетингтік қызметтің тиімділігін, туристік саланың тұрақты дамуын негіздейтін туристердің ағынының және түсімнің аруына сәйкестендіріп бағыттау қажеттігі ұсынылды.
Автор
Ж.А. Дулатбекова1
*А.Б. Әбілқасым2
К.Б. Тукибаева3
Г.А.Жадигерова4
DOI
https://doi.org/10.48081/BGQF2170
Ключевые слова
экономикалық тиімділік
тұрақты даму
түсім
шығын
туристік өнім
маркетингтік қызмет
талдау
Год
2026
Номер
Выпуск 2
Посмотреть статью Посмотреть журнал
IT STARTUPS ECOSYSTEM: INSIGHTS FROM GLOBAL ECOSYSTEMS AND INTERNAL PERFORMANCE ANALYSIS
Аннотация
IT startups strive to innovate and accelerate economic growth, and understanding what affects their scalability is more important than ever. This study examines both the external dynamics of the ecosystem and the internal organizational structures that influence a startup's success. A comparison of global centers such as Silicon Valley, London, and Singapore shows the importance of government support, access to finance, and a culture of innovation. A modified PESTLE model is proposed to evaluate internal processes. In the model external categories are replaced by indicators of operational efficiency, financial stability, team competencies, technological infrastructure, leadership and employee well-being. The data was collected through an online survey of 32 IT startups associated with Astana Hub and similar programs in Kazakhstan. The participants rated 18 internal aspects on a 5-point Likert scale. The results show high transparency in management decisions and team adaptability. At the same time, limitations in process automation, resource allocation and staff development were identified. The modified PESTLE model enables assessing startups' internal maturity and identifying factors constraining scaling. The findings are applicable to the development of startup support programs and internal development strategies.
Автор
Zhumaldinova Dina
Yeshenkulova Gakhar
Malik Anel
Abylkhassan Dilnaz
Kadyrova Aiman
DOI
https://doi.org/10.48081/BGQF2175
Ключевые слова
IT startups
startup ecosystem
entrepreneurial ecosystem
innovation
ecosystem development
Год
2026
Номер
Выпуск 2
Посмотреть статью Посмотреть журнал
УСТОЙЧИВОЕ РАЗВИТИЕ МАЛОГО БИЗНЕСА: АДАПТАЦИЯ СТАНДАРТОВ GRI К ОБЯЗАТЕЛЬНОЙ ОТЧЕТНОСТИ
Аннотация
В условиях глобального распространения принципов устойчивого развития и интеграции ESG-подходов (Environmental, Social, Governance) в практику экономического анализа возрастает интерес к возможностям оценки устойчивости субъектов малого предпринимательства. В отличие от крупных компаний, малый бизнес, как правило, не формирует отдельную нефинансовую или ESG-отчетность, что существенно ограничивает аналитический инструментарий оценки его экологических, социальных и корпоративных характеристик. Адаптация стандартов Global Reporting Initiative (GRI) для субъектов малого бизнеса возможна путем увязки ключевых нефинансовых индикаторов с действующей системой налоговой, статистической и финансовой отчетности, что обеспечивает сопоставимость, практическую применимость и минимизацию административных издержек. В статье рассмотрен механизм увязки стандартов GRI с обязательной системой налоговой, статистической, финансовой отчетности субъектов малого бизнеса и формирования нефинансовой ESG-отчетности. В рамках исследования решаются задачи систематизации ESG-факторов, не отражаемых напрямую в обязательной отчетности, установления их соответствия группам стандартов GRI, а также формирования укрупнённого набора ключевых индикаторов, сопоставимого с практикой нефинансовой отчетности Европейского союза. Полученные результаты могут быть использованы при разработке рекомендаций по внедрению упрощённой ESG-отчетности для малого бизнеса, а также в целях повышения прозрачности и инвестиционной привлекательности субъектов предпринимательства.
Автор
ЗарубинаВенераРавиловна
ЗарубинМихаил Юрьевич
Есенқұлова Жауһар Жүргенқызы
DOI
https://doi.org/10.48081/BGQF2179
Ключевые слова
стандарты GRI
нефинансовая отчетность
малое предпринимательство
имплементация ESG-факторов
формы отчетности
Год
2026
Номер
Выпуск 2
Посмотреть статью Посмотреть журнал
POPULATION SATISFACTION ASSESSMENT IN THE REENGINEERING OF PUBLIC MEDICAL-ADMINISTRATIVE PROCESSES
Аннотация
In response to increasing expectations for efficiency and quality in public administration, the modernization of medical–administrative processes in Kazakhstan’s public healthcare organizations is gaining strategic importance. This study aims to identify factors that influence managerial and economic efficiency in public healthcare institutions, with particular attention to patient and staff satisfaction as indicators of public service quality and institutional resilience. The research is based on a quantitative methodology involving two parallel surveys: one among patients who received medical care, and another among medical personnel using a continuous sample of key professional categories. This approach provides a comprehensive view of how public healthcare services are perceived by both service recipients and frontline providers. The findings indicate that patients generally rate professionalism, communication, hygiene, and the availability of basic services positively. At the same time, many respondents report dissatisfaction with the level of digitalization and access to electronic public services. Similarly, medical staff view working conditions as satisfactory but note insufficient digital tools and a need to strengthen digital competencies. These results point to the necessity of reengineering public healthcare processes, emphasizing digital transformation, improved service design, and greater alignment with user needs. The research highlights the importance of systematically integrating citizen and employee feedback into mechanisms of quality management and public service improvement. It also outlines directions for further research, particularly the development of an assessment model for digital maturity and managerial performance in public healthcare organizations.
Автор
Maldynova A.
A. Baidildina
D. Mussabalina
N. Aidargaliyeva
K.Кirdasinova
DOI
https://doi.org/10.48081/BGQF2185
Ключевые слова
economy
quality management
reengineering
service quality
citizen satisfaction
digital transformation
managerial efficiency
Год
2026
Номер
Выпуск 2
Посмотреть статью Посмотреть журнал
REGIONAL COMPETITION AND QUALITY IN KAZAKHSTAN’S SECONDARY EDUCATION MARKET
Аннотация
Object: regional assessment of the relationship between the level of competition in the market of secondary education services in the Republic of Kazakhstan and the quality of Education. The study was aimed at identifying interrelationships between the Herfindahl–Hirschman Index (HHI) indicator, which characterizes the level of concentration of educational institutions, and quality indicators (average UNT scores, teacher qualification share, school infrastructure and regional income level). Methods: the research methodology is based on quantitative econometric approaches. By Region, official statistics for 2023-24 were used and the level of competition in the market was calculated using the HHI index. The relationships between variables were analyzed using the Pearson correlation and the multi-factor regression model. Additionally, a cluster analysis was carried out, and the regions were grouped according to the quality of education and features of the market structure. Findings: the results show that the market for secondary education services in Kazakhstan generally operates in a highly competitive environment (HHI < 1500 in all regions). However, the correlation between HHI and the quality of education is weak (r ≈ 0.14), that is, competition alone does not automatically increase the quality of Education. It was found that the level of qualification of teachers (r = 0.84) and the quality of infrastructure (r = 0.80) have a significant impact on the results of Education. Conclusions: competition is an important but indirect factor in improving the quality of Education. The main role is played by the professional level of teaching staff and the quality of educational infrastructure. Therefore, the effectiveness of educational policy should be ensured by the development of these factors and the reduction of regional inequality.
Автор
A.A. Zhaksylyk
N.B. Kuttybayeva
Zh.M. Zhartay
S.Zh. Nurgaliyeva
DOI
https://doi.org/10.48081/BGQF2173
Ключевые слова
Secondary Education
Competition
quality
Herfindahl-Hirschman Index
Regional Analysis
Market Structure
Год
2026
Номер
Выпуск 2
Посмотреть статью Посмотреть журнал
СОВЕРШЕНСТВОВАНИЕ МАРКЕТИНГОВЫХ КОММУНИКАЦИЙ В СОЦИАЛЬНЫХ СЕТЯХ
Аннотация
В статье представлен комплексный анализ маркетинговых коммуникаций в социальных сетях в условиях цифровой трансформации с акцентом на то, как системное сочетание контента, таргетированной рекламы и аналитики влияет на экономическую результативность продвижения малого бизнеса. Исследование опирается на теоретические подходы к сетевому обществу и цифровым коммуникациям, уточняет институциональные особенности социальных медиа как среды взаимодействия бренда и аудитории, а также анализирует практику применения SMM-инструментов на примере рекламно-консалтинговой компании ИП «Мирошниченко А.В.» (г. Костанай). Показано, что омниканальная модель (Instagram/Facebook/TikTok в сочетании с Google Ads/Facebook Ads и CRM-поддержкой) обеспечивает управляемость рекламных расходов и измеримость результатов через KPI (CTR, ER, CPL, прирост подписчиков, количество лидов) в рамках 30-дневного цикла кампаний. Вместе с тем выявлены ограничения, снижающие устойчивость коммуникационной политики: недостаточная диверсификация платформ, слабая интеграция каналов в единую воронку, ограниченная автоматизация контент-процессов и отсутствие долгосрочной бренд-стратегии, что повышает зависимость от алгоритмических изменений и роста стоимости рекламы. На этой основе сформулированы практико-ориентированные рекомендации по совершенствованию маркетинговых коммуникаций: расширение медиамикса (YouTube/Telegram/LinkedIn), интеграция каналов «соцсети — лендинг/форма — CRM — ретаргетинг» с применением UTM-разметки и сквозной аналитики, автоматизация контент-планирования с использованием AI-инструментов, развитие бренд-стратегии и запуск influencer-коллабораций. Представлена расчетная оценка ожидаемого эффекта мероприятий, демонстрирующая потенциал снижения затрат и роста конверсии при сохранении прозрачной отчётности и соблюдении организационно-правовых требований.
Автор
* Г. Е. Есімхан 1, А.Е.Калкабаева 2, К.Т.Тобылов 3
DOI
https://doi.org/10.48081/BGQF2171
Ключевые слова
маркетинговые коммуникации, социальные сети, таргетинг, реклама, интернет-ресурс, лидогенерация, малый бизнес.
Год
2026
Номер
Выпуск 2
Посмотреть статью Посмотреть журнал
SMALL AND MEDIUM-SIZED BUSINESSES IN KAZAKHSTAN: STATE AND PROSPECTS OF DEVELOPMENT
Аннотация
The article focuses on the development of an integrated framework of measures to enhance the efficiency and sustainability of small and medium-sized enterprises (SMEs) in the Republic of Kazakhstan. A comprehensive analysis of the current state and regional distribution of SMEs was carried out, revealing both quantitative and qualitative dynamics of their growth between 2021 and 2024. The study emphasizes that SMEs contribute 37.4% to Kazakhstan’s GDP and employ over 4.3 million people, underscoring their pivotal role in national economic diversification. Based on the research findings, a set of policy recommendations is proposed to strengthen SME performance: the adoption of digital production management tools to increase productivity without expanding employment; the establishment of start-up support programs in IT and technology sectors to enhance SME innovation capacity; and the attraction of investments into processing industries, particularly within agro-industrial clusters. Using methods of mathematical modeling and linear programming, the article forecasts key SME indicators until 2030, predicting an increase in their GDP share to 46.98%, a 20% rise in employment, and a 50.6% growth in production output. The findings confirm that government support, infrastructure development, and digitalization remain decisive factors in SME progress. The proposed measures are expected to ensure sustainable regional development, improve labor productivity, and promote Kazakhstan’s transition toward an innovation-driven economy.
Автор
J. Juman
A. Tagay
А. Маkulova
M. Uskenov
M. Daurbayeva
DOI
https://doi.org/10.48081/BGQF2176
Ключевые слова
small and medium-sized enterprises
employment
share of SMEs in GDP
output
individual entrepreneurs
peasant farms
Год
2026
Номер
Выпуск 2
Посмотреть статью Посмотреть журнал
ҚАЗАҚСТАН РЕСПУБЛИКАСЫ БАНКТЕРІНІҢ ҚАРЖЫЛЫҚ ТҰРАҚТЫЛЫҒЫ МӘСЕЛЕСІ
Аннотация
Мақалада қазіргі экономикалық тұрақсыздық жағдайындағы Қазақстан Республикасы банктерінің қаржылық тұрақтылығының негізгі мәселелері қарастырылады. Несиелік тәуекелдерді, проблемалық активтердің деңгейін, кірістердің әртараптандырылмауын, макроэкономикалық және сыртқы факторлардың әсерін қоса алғанда, банк секторының тұрақтылығына әсер ететін факторларды талдауға баса назар аударылады. Зерттеу банктердің өтімділік, капиталдандыру және кірістілік көрсеткіштеріне негізделген қаржылық тұрақтылықты бағалау кезеңдерін қамтиды. Банк жүйесінің тұрақтылығын қамтамасыз етудегі мемлекеттік реттеу мен қадағалаудың рөліне ерекше назар аударылды. Тәуекелдерді басқару құралдары және цифрлық технологияларды енгізуді және тәуекел-менеджментті жетілдіруді қоса алғанда, тұрақтылықты арттыру жөніндегі шаралар қаралады. Бөлшек несиелеудің басым болуы банктердің тұтынушылық сұранысқа тәуелділігін арттырып, олардың экономикалық ортаның өзгеруіне осалдығын арттыратыны анықталды. Сонымен қатар, корпоративті сегмент тұрақты динамиканы көрсетеді, бірақ оның жалпы портфолиодағы үлесі шектеулі болып қалады. Жұмыста ақша-несие саясаты мен инфляциялық факторлардың банк қызметіне әсері де талданады. Қазіргі экономикалық сын-тегеуріндер мен халықаралық тәжірибені ескере отырып, Қазақстан Республикасының банктерінің қаржылық тұрақтылығын нығайтуға кешенді көзқарастың қажеттілігі туралы қорытынды жасалды.
Автор
Ш.А.Карабаева¹, Д.А.Рахимова², Г.С.Жансеитова³, А.К.Оразгалиева4, *Б.А.Мархаева5
DOI
https://doi.org/10.48081/BGQF2181
Ключевые слова
банк, қаржылық тұрақтылық, тәуекелдер, өтімділік, капиталдандыру, тәуекел-менеджмент, проблемалық активтер, қадағалау
Год
2026
Номер
Выпуск 2
Посмотреть статью Посмотреть журнал